1/2003
uitverkocht

Willem Witsen

Getuigen, niet van zichzelf maar zo helder en specifiek mogelijk van de schoonheid van zijn motief. Dat deed Willem Witsen (1860-1923) in zijn schilderijen, foto’s en etsen niet minder dan in zijn brieven.
  • Mariëtte Haveman
    Van natte sneeuw en warme vriendschap,
    pp. 8-9
  • Jenny Reynaerts
    Het zwijgzame middelpunt, pp. 10-15
  • Herbert van Rheeden
    Over de schouder van de aquarellist, pp. 16-17
  • J.F. Heijbroek
    Standpunt Damrak, Amsterdam 1905,
    pp. 18-25
  • Ester Wouthuysen
    ’t is vier uur mijn lieve Beb. Een keuze uit de brieven, pp. 26-28
  • Petra Maters
    Witsen, fotograaf,
    pp. 29-31
  • Diederik Kraaijpoel
    Een vrije hand binnen strakke kaders,
    pp. 32-37
  • Jessica Voeten
    Een blik van binnenuit, pp. 38-41
  • Irene M. de Groot
    Accenten op de etsplaat, pp. 42-46